De zon schijnt. Het is eindelijk lente! Het suikervrije leven lacht me toe en ik glimlach terug. Zomaar een heerlijke dag na een hectische week van druk druk druk, en nog veel meer te doen.

Als ik terugblik op de beslissing die ik maakte op de overgang van het oude naar het nieuwe jaar, dan is er heel wat gebeurd. En ik zit er nog middenin. Of dat met mijn keuze suikervrij door het leven te willen gaan heeft te maken, geen idee maar het steunt me wel. April is gestart en ik kan me niet langer voorstellen terug te willen naar het eten met suiker. Geen pakjes meer, geen drinken met toegevoegde suikers, niets meer waar geraffineerde verstopte suikers inzitten, ik probeer dat zoveel mogelijk volledig te mijden.

Dat wil niet zeggen dat ik honderd procent suikervrij ben, welnee! Een dagje uit naar een pretpark gaat gepaard met eigengebakken zuurdesembrood en Engelse drop. Patat is heerlijk na zo’n pretpark, vooral met een kroket en een frikandel. De zaterdagavond is gaat ook niet altijd even suikervrij. En dat ik me de dag daarna moe en sompig voel, dat neem ik op de koop toe. Spoel mezelf wel door met heel veel water en thee.

download

Er is nog iets anders aan de hand, er zit een spiritueel addertje onder het gras. Ik kan het niet bevatten, slechts aanvaarden. Tijdens dit proces lijkt het wel of er deuren opengaan die versuikerd leken. Mensen kijken mij aan, vragen of ik ben afgevallen, maar hun blik zegt meer dan wat zij vragen. Alleen wat? Mijn man vindt mij mooier geworden, het zit ‘m in mijn huid. Deze is zacht en straalt. Natuurlijk is mijn man bevooroordeeld, het was mijn moeder – ook bevooroordeeld – die dat bevestigde en er aan toevoegde dat mijn gezicht zich ontrimpelde. Ik straal, ondanks de drukte en zorgen waarin ik me bevind. Het gebeurt zonder dat ik daar bewust mee bezig ben.

Want door het verminderde gebruik van suiker heb ik energie en de moed gevonden om weer in de schoolbanken te kruipen. Ik was basispedicure, mee gestopt acht jaar geleden en nu ga ik voor een upgrade tot medisch pedicure. Ik heb weer zin om iets van mijn leven te gaan maken en wil me niet langer onderdompelen in de hectiek van een pubergezin, dat is iets waaraan ik niet ontkomen wil, alleen ik laat dat mijn leven minder beheersen. Of deze jubelstemming is ontstaan door de theatershow van Omdenken (is een enorme eye-opener) zal ongetwijfeld ook een duit in het zakje gedaan hebben.

wonder-woman-retro

Wat mij ook opvalt is mijn oudste dochter: ik heb in mijn vorige blog al over haar suikervrije voornemen verteld. Sinds ik me niet langer bemoei met haar instelling en houding en zij inziet hoe positief het suikervrije leven zijn invloed heeft op dat van mij is bij haar ook het een en ander veranderd. Haar houding is actiever, het schoolwerk krijgt meer prioriteit en zij oogt gelukkiger. Ook mijn puberkind straalt.

Dus de stap suikervrij door het leven gaan, gaat niet alleen over bewust worden van wat je onder je neus stopt. Het is meer dan dat. Het betekent weer grip krijgen op de manier zoals jij door het leven wenst te gaan. Je kunt de uitwerking van voedsel op je leven beïnvloeden en daarmee dus ook je levensloop. Het is een keuze die je maakt en die invloed heeft.

Invloed hebben al die recepten die ik regelmatig voorbij zie komen op Facebook, waaronder de Snickerstaart. Suikervrij. Bol van de dadels (best lekker), pindakaas (ook lekker), geweekte noten (minder lekker) en pure chocola (ontzettend lekker). Tezamen zou dat een hemelse superverantwoorde snack kunnen zijn, helaas – bij mij tenminste – plakkerige, mierzoete weeïge traktatie waar niemand van ons gezin van onder de indruk was. Gewoonweg ranzig. Dus dat is een probeersel dat ik niet weer ga maken.

Wat ik typisch vind met het maken van ons avondeten, is dat het altijd weer anders uitpakt dan verwacht. Ik pak een pak met wilde rijst en granen, zet het water daarvoor op, bak ondertussen stukjes kipfilet met bleekselderij, ui, prei, wortel, knoflook, blik sperziebonen. Met roergebakken eieren in een andere pan. Gooi de rijst met de groenten en vlees door elkaar, geef er de naam Nederlandse nasi aan en het wordt probleemloos gegeten.

Dat was wel anders geweest wanneer ik de rijst apart van de groente had geserveerd, sterker nog; ze vonden dit veel lekkerder dan mijn gewone nasi. Alsof het zo moest zijn.

Print Friendly