Iemand die er verstand van heeft, simpelweg omdat zij arts is én meerdere marathons op haar naam heeft staan, heeft een keer tegen mij gezegd dat je loopt op datgene wat je de avond tevoren hebt gegeten. Zelf at zij voor een marathon hooguit een banaan en verder niks. Daar moet ik dus niet aan denken.

Natuurlijk is het niet verstandig om een zware loop te doen nadat je ’s avonds een vette, zware maaltijd hebt gehad. Dus op de dag vóór ik een substantiële loop ga doen zorg ik er dan ook voor dat er een verantwoorde maaltijd op het programma staat. Maar eigenwijs als ik ben, geloof ik gewoon niet dat een goed ontbijt er niet toe doet. Sterker nog, als ik niet voldoende bodem heb gelegd, weet ik al dat ik onderweg last krijg van een gevoel van slapte.

Nu adviseert ‘men’ vaak om voorafgaand aan een (wedstrijd)loop snelle suikers te eten. Wit brood met jam en krentenbollen bijvoorbeeld. Niet aan mij besteed, dus wat ik eet ik dan wel? Het is simpel: ik eet op loopdagen hetzelfde als op andere dagen: pap.

hardlopen

Pap is voor mij het perfecte begin van de dag. En dan heb ik het niet over een bord Brinta met koemelk. Mijn pap bestaat uit havervlokken, meestal aangevuld met andere vlokken: gierst, boekweit, amarant of quinoa bijvoorbeeld. Eén kop vlokken, dan 1 kop rijstmelk en 3 koppen water, een beetje zout en kaneel en ongeveer 20 minuten koken. Na het koken voeg ik nog wat geroosterde hazelnoten toe en een beetje gerstemoutstroop en ik kan genieten.

Na het ontbijt wacht ik nog wel zo’n twee uur voor ik de loopschoenen aantrek, omdat de vertering van zo’n stevige maaltijd redelijk wat energie kost. Maar de bodem die ik heb gelegd, zorgt ervoor dat ik vervolgens in elk geval tien kilometer zonder problemen kan volhouden. Zonder echt snelle suikers.

Als ik nu een keer mocht denken dat die snelle suikers wel van pas gaan komen (kwestie van gevoel, anders niet), dan voeg ik een paar kleine stukjes banaan toe aan mijn pap en dat is voldoende. Met de honderden kilometer die ik op deze manier inmiddels in de benen heb, mag ik toch voorzichtig concluderen dat dit ontbijtje een echt lopersontbijtje is? In mijn ogen kan geen witte boterham met jam daar tegenop.

Print Friendly