Op dag 31 van mijn suikervrije bestaan, heb ik wat te vieren! Niet alleen dat ik het al een maand zonder suiker weet te stellen, maar ook dat ik weer een extra kaarsje mag uitblazen. Voordat ik met deze uitdaging begon, heb ik mezelf beloofd dat ik op mijn verjaardag een gebakje mag eten, waar wel suiker in zit.happybirthday

Niet alleen omdat ik jarig ben en vind dat ik dat wel heb verdiend na een maand helemaal geen suiker eten, maar ook omdat ik stiekem heel nieuwsgierig ben naar hoe mijn smaakpapillen zullen reageren op dit gebakje, zo na mijn afkickperiode.

Wanneer ik in de supermarkt bij de gebakafdeling loop, voelt dit best een beetje tegenstrijdig. Wekenlang heb ik alle suikers gemeden, en nu ga ik datgene kopen wat, alleen al op het oog, enorm veel suiker bevat.

Als ik een paar uur later met mijn bezoek eindelijk mijn gebakje eet, betrap ik mezelf erop dat ik moeite heb om hier echt van te genieten. Het lijkt wel alsof er een suikerduiveltje op mijn schouder zit die bij elke hap die ik neem, in mijn oor fluistert: ‘weet je wel hoeveel suiker daar in zit?’. Het bezorgt me een raar soort schuldgevoel.

Little_Devil

Ook mag ik vandaag weer eens genieten van een maaltijd buiten de deur. Fijn dat ik na een maand eindelijk een dagje niet hoef te koken. Dat is al een feestje op zich! Toch wil ik er wel een beetje op letten wat ik eet. In de veronderstelling dat ik daarmee veilig zit, bestel ik verse tomatensoep. Zodra ik echter de eerste hap neem, heb ik spijt. ‘Oef, wat is deze soep zoet, of ligt dat nu echt aan mijn smaakpapillen die geen zoetigheid meer gewend zijn?’

Voorafgaand aan mijn sugarchallenge heb ik dit filmpje van Tim Verheijden gezien. Hij leeft ook een maand zonder suiker en laat aan de hand van een smaaktest met jam zien welke invloed dit heeft op zijn smaak. (Wendy heeft hier eerder ook al naar verwezen). Ik had het niet helemaal verwacht, maar na diverse beproevingen kan ik beamen dat het echt verandert!

Dat smaken verschillen is me ook op een andere manier duidelijk geworden in de afgelopen maand! ‘Wat heb je nu weer bij je?’ vraagt mijn collega als hij vol afgrijzen naar mijn meegebrachte eetwaren kijkt. Hij moet er duidelijk niet aan denken om mijn voorbeeld te volgen. Nou moet ik eerlijk toegeven dat havermoutpap er niet altijd even smakelijk uit ziet, maar toch is het dat meestal wel. Ook word ik regelmatig voor de gek gehouden met het chiazaad wat ik in mijn yoghurt verwerk. ‘Dat is vogelzaad!’ zegt men dan. En vorige week bleek bij de Nationale Eettest op tv dat daar nog een kern van waarheid in zit ook!

Na een maand is mijn conclusie dat ik zoet helemaal niet zo lekker meer vind, dat ik het steeds leuker begin te vinden om nieuwe recepten uit te proberen en dat ik me op bepaalde punten echt beter voel. Maar los van het lichamelijke geeft het ook gewoon een goed gevoel om te weten dat ik gezond eet en niet al die toevoegingen binnenkrijg. Ik ga dan ook zeker door met mijn nieuwe levensstijl!

Groetjes Erdy

Print Friendly