Zaterdag is een dag bij uitstek om dingen uit te proberen. Voor de derde maal probeer ik crackers te maken. De eerste waren overheerlijk en zeer eenvoudig. Maar ik kan ze niet meer terugvinden, nadat ik de geschiedenis per ongeluk had gewist op de laptop. De tweede poging was ook lekker, alleen die waren zo plakkerig tijdens het bereidingsproces en daardoor moeilijk in stukken te verdelen. De derde daarentegen zijn perfect en eenvoudig te maken en te verdelen. Met een ronde uitsteker werden het prachtige toastjes en de volgende keer maak ik ze groter om ze als cracker tijdens de lunch bij een salade te eten.retro_lets_do_lunch_invitations_long_time_friends-r9455d4a57f3740e9aeea1554f033ce1a_zk9yv_512

Het plan was om me op zondag druk te gaan maken met het zuurdesemrecept van Levine . Het voordeeg lag al zaterdagavond mooi terijzen toen ik tot de conclusie kwam dat ik die andere dag helemaal geen tijd had om het deeg tussendoor te stretchen en te vouwen. Dus parkeer ik de beslagkom met het deeg in de koelkast op hoop van zegen. Na overleg met Levine dan (internet is zo makkelijk). Uiteindelijk ben ik daar maandag verder mee aan de slag gegaan en ondanks dat het niet helemaal is gegaan zoals het behoorde ben ik best tevreden. Het is lekkerder en luchtiger geworden dan het zuurdesembrood wat staat beschreven in het 100% Suikervrij Basiskookboek. Tip aan degene die zuurdesembrood wil gaan bakken: geef het brood de tijd om te rijzen. En dat is langer dan wat in het 100% Suikervrij Basisboek beschreven staat.

Er wordt in mijn gezin nog steeds druk gediscussieerd over het nut van wel of geen toegevoegd suiker in het eten, en deze laait flink op wanneer ik op zaterdagavond een emmer met popcorn op tafel zet. Het formaat van de emmer was niet het issue, wel dat er dit keer zout in zat in plaats van suiker. Veranderingen zijn af en toe zo vreselijk lastig om aan te brengen. Maar ook op school leeft deze gedachte. Brood wordt meegenomen als lunch. Mijn dochter heeft de etiketten gelezen en gezien dat in maïsbrood geen suiker zit. Ik betwijfel deze want: voedt maïsbrood wel of vult deze de maag? En een salade meenemen is out-of-de-box-denken en dat is niet handig wanneer je een puber bent op het voortgezet onderwijs. Hoewel de school wel de titel heeft gekregen als gezonde school door het RIVM. Vrees dat naast het verwijderen van snoepautomaten niet gekeken is naar het toegevoegde suikergehalte in het aanwezige gezonde eten. Maar goed, het is beter bij mezelf te blijven, want dat vind ik soms al lastig genoeg.

Intussen leef ik al zes weken op geen tot weinig toegevoegde suikers – en hoewel ik niet moet denken aan het eten van vulsels met geraffineerde suikers – ik heb nog steeds last van allerlei noemenswaardige kwaaltjes. Mijn oor zit dicht, mijn neus zit verstopt en mijn hoofd is er niet altijd bij. En andere bijkomstigheid is die rode vlek rondom mijn ene neusvleugel, waarvan ik vermoed dat het een schimmeltje is die wanhopig probeert te overleven. Een voordeel is dat ik afval, wat niet mijn intentie had – maar wel een mooi gevolg is na al die bijwerkingen van het jarenlange suikergebruik. Het werkt dubbelop: ik eet minder en beweeg meer. De hond is er blij mee, want hij is de enige die niet klaagt, maar het gevolg van mijn suikeronthouding met plezier draagt.retro_housewife

Waar ik af en toe flink van baal is: dat ik denk goed bezig te zijn en een heerlijke salade maak van kidneybonen uit blik met allerlei gezonde groentetoevoegingen als ui, maïs, tomaten, koriander een beetje olie en azijn. Een lekker flink bord vol zodat ik het met gemak red tot aan het avondeten. Al kauwend kom ik bij het derde maal erachter dat er gewoon suiker in zit. Waarom heb ik dat de eerste keer niet gezien? En de tweede keer? Suikerblindheid? In de supermarkt heb ik al die blikken bonen in allerlei varianten onder de loep genomen en gelijk maar even goed gekeken of er suiker of andere rommel inzit. In de kast in de garage is inmiddels al een mooi voorraadje ontstaan. Bonen zijn namelijk best lekker! En erg handig om even snel een voedzame maaltijd voor bij de lunch mee te nemen en met een pak tomatensap heb ik ook mijn eigen betrouwbare koude soep bij me. Zelfs mijn collega’s kijken jaloers naar mijn verantwoorde maaltijd. Ik ga deze salade dan ook zeker uitproberen.

Mijn jongste dochter verras ik tussen de middag af en toe graag met een rauwkostsalade aangevuld met allerlei lekkere en verantwoorde ingrediënten, en ditmaal met een drie-vissoorten-salade, een variant op die van de drie kazen. Misschien niet helemaal eerlijk, ik verleid haar op deze manier op een gezonde suikervrije maaltijd. Iedereen bij ons houdt van vis, maar af en toe heb ik met haar een speciaal lunchmomentje. Kan nu nog voordat zij ook afzwaait naar de grote school. Misschien kan ik haar wel overtuigen tot het meebrengen van diversiteit van haar lunchmaaltijd. Of een suikervrije beweging in gang zetten. De start er naar toe is in ieder geval al suikervrij gemaakt. Laat ik niet te ver vooruit denken: Maak je niet dik, suikervrij is de mode!

Print Friendly