Toen ik net begon aan mijn leven beteren en suikervrij leven, dacht ik dat het een zoetloos en relatief smaakloos bestaan zou worden. Allerlei taarten en koekjes zag ik aan me voorbij gaan. Dat was nog maar het begin…

Inmiddels ben ik verder en heb ik geleerd dat suikervrij meestal niet wil zeggen dat er helemaal geen suiker in zit. Toen ik daar achter kwam, vond ik dat stiekem toch een beetje valsspelen. Ik wilde tenslotte mijn leven beteren en geen suiker meer eten.

Omdat ik zelf iemand ben die eerst toch liever zelf nog een beetje research doet, schreef ik me in voor een cursus, maar volgde hem nog niet gelijk. Ik wilde eerst de cursus lezen, voordat ik van de ene op de andere dag besloot geen suiker meer te eten. Al gauw leerde ik meer over wat ik als valsspelen beschouwde.

Suikervrij is niet per definitie suikervrij, maar vrij van geraffineerde suikers. Dus er kan nog wel steeds honing, rijststroop, kokosbloesemsuiker, palmsuiker of stevia of zo in zitten… De lijst van suikervervangers is best groot. De één klinkt nog exotischer dan de ander, vooral de ‘kokosbloesemsuiker’. Ik zie dan zo’n bounty-eiland voor me. Met palmbomen, met kokosnoten eraan. Er waait een zwoel briesje en het is er heerlijk warm. En die kokosnoten gaan dan naar een lokaal boertje, die er op zijn boerderijtje kokosbloesemsuiker van maakt.
Daar betaal je dan natuurlijk wel veel voor, want ja, die bounty-eilanden liggen niet hier om de hoek. Om een beetje gezonder te leven, hebben wij Nederlanders daar massaal meer geld voor over. Gezien ook de hele hype met super foods… (Daarover misschien in een andere blog meer.)

bountyeiland

Wel vind ik het nog steeds vreemd, dat we suiker vervangen door een andere zoetstof. Die beter is, tenminste, dat nemen we aan. Want ergens heeft iemand dat gezegd, dus dan is het ook vast zo. Maar wie zegt dat die iemand niet 70% van de aandelen in kokosbloesemsuiker bezit? Ik vind het nog steeds maar lastig.

Net als suikervrij eten. Toen ik Wendy mailde om me aan te melden als blogger, dacht ik dat ik redelijk suikervrij was. Inmiddels ben ik er wat nauwkeuriger op gaan letten. En zelf vind ik het nog wel tegenvallen, maar ja ik ben een enorme perfectionist.

Mijn ontbijt bijvoorbeeld, bestaat meestal uit yoghurt gemengd met magere kwark, wat stevia en noten. Eén van mijn favoriete notenmixen bevat cranberry. Toen ik de ingrediëntenlijst eens onder de loep nam werd ik boos. Stelletje valsspelers! Ze zoeten hun cranberries met suiker. Grrr, argh! Kan ik die ook weer van mijn lijstje schrappen. Maar in de andere notenmix van dat merk zitten pinda’s. Die kunnen wel door je ontbijt, maar ze zijn minder gezond dan andere noten als amandelen, walnoten, hazelnoten en cashewnoten. En ik wil tenslotte zo gezond en suikervrij mogelijk.

Zo kocht ik in mijn ‘begintijd’ een keer heel enthousiast stevia, van één of ander bekend merk. Bleek later dat er wel voor 95% maltodextrine in zat, ook zo’n fantastische suikervervanger (niet dus). Net zoiets als aspartaam, maar dan anders. Stelletje valsspelers!

geraffineerde

Wijze les voor mezelf:
De meeste recepten en kookboeken die spreken over suikervrij, drukken zich gewoon niet juist uit. Het is niet suikervrij, maar vrij van geraffineerde suikers. Geraffineerde suikers zijn de witte suikers, basterdsuikers, glucosestropen etc. van de zoete maatschappij. Dacht je dat rietsuiker een mooi alternatief was? Zelfs die is van de geraffineerde soort. Maar goed, we doen ons best, toch? Meer kun je niet doen.

Dus soms, als ik een zenmomentje heb, of gewoon behoefte heb aan de super lekkere biologische chocolade, dan speel ik zelf even vals. En dan doe ik mee aan die valsspelerij en eet mijn chocolade gewoon niet suikervrij 😉

Print Friendly