Sinds ik thuis zit door mijn burnout, merkte ik dat ik stiekem héél veel tijd kwijt was aan Facebook. En dan niet zozeer dat ik zelf veel postte (dat was niet het geval) maar ik voelde een hele sterke drang om op posts van bijvoorbeeld Metro of andere nieuwssites te reageren. Vaak was ik het niet eens of juist wel eens met het onderwerp en ik zocht steeds meer de confrontatie op met personen die er – in mijn optiek – rare ideeën op nahielden. Ik voelde het min of meer als een soort plicht om daarop te reageren. Kon ik lekker mijn mening ventileren en soms gingen die discussies behoorlijk ver.

Zo ver dat ik wel eens appjes kreeg van vriendinnen of ik weer op dreef was. Want ja, iedereen kan natuurlijk precies zien waar ik op reageerde, ook al had ik mijn profiel goed afgeschermd. In het begin was het allemaal nog relatief onschuldig, maar ik kreeg steeds meer de behoefte om me te mengen in disscussies over bijvoorbeeld openbare toiletten in de VS, schuldhulpverlening in Nederland en wereldwijd dierenleed. Het werd een uitlaatklep voor me. Tot ik me ging realiseren dat ik hier echt niet beter van zou worden. Waarom deed ik dit dan toch? Waarom spendeerde ik zo veel tijd aan het discussieren met voor mij totaal onbekende mensen? Mensen die vaak een nepprofiel hebben en juist de confrontatie aangaan door expres absurde reacties te plaatsen. Zou dit me helpen sneller uit mijn burnout te komen?

geenfacebook

Ik kwam al vrij snel tot de conclusie dat dit absoluut niet het geval was. Ik heb toen rigoureus de Facebook en Messenger apps van mijn telefoon gepleurd. En ik moet zeggen: wat een rust!! Facebook geeft mij zo ontzettend veel prikkels: ik moest van mezelf zoveel mogelijk lezen, zien en reageren om ‘op de hoogte te blijven’. Nu ik Facebook een week privé niet heb gebruikt, merk ik hoe vluchtig en misbaar al die informatie is. Ik wende al heel snel aan het feit dat ik niet meer tig keer per dag mijn telefoon pakte om even op Facebook te kijken. Het heeft me zo veel rust gebracht en dat al in een week tijd! Dit had ik van tevoren echt niet verwacht.

Ik wil mijn Facebook-loze week dan ook doortrekken naar een maand. Eens kijken hoe dat bevalt! Doe je met me mee? Laat het me weten op Twitter of Instagram. Gebruik de hashtag #blijzonderfacebook zodat ik jullie ervaringen kan vinden en delen. Op die social media ben ik voor mijn blog nog wel actief 😉

PS: Mocht je in mijn vriendenlijst staan en in juni jarig zijn: ik kan je helaas niet via FB feliciteren, maar  als ik je nummer heb, dan app ik je zeker! Dat is voor nu voor mij het enige nadeel eigenlijk: ben een ramp met verjaardagen onthouden. Moet maar eens een ouderwetse, niet-digitale verjaardagskalender bestellen!

Heel veel succes als je mee doet met deze challenge! Het lijkt écht moeilijker dan het is en geloof me: als ik het kan, kun jij het ook! ♥

liefs

Bron afbeelding

Print Friendly