Inmiddels zitten we al in de 2e week van 2016… ik hoop toch niet dat het hele jaar zo snel voorbij gaat vliegen. Eigenlijk doe ik niet aan goede voornemens, omdat ik mezelf ken en het meestal maar eventjes volhoud. Ergens ben ik een tikkeltje lui aangelegd op het gebied van nieuwe gewoontes creëren. Maar, het is echt tijd om wat veranderingen aan te brengen in mijn leven, zowel op werk als privégebied.

2015 was voor mij echt een jaar met ups en downs. Zo verbrak ik (het was een gezamenlijke beslissing) een lange relatie van 7.5 jaar, moest het huis verkocht worden en alles wat daarbij komt kijken en kreeg ik eigenlijk een nieuw leven. Als ik nu terugkijk, besef ik dat ik ontzettend geluk heb gehad. Het huis was binnen 6 weken verkocht en de restschuld viel enorm mee. Ik heb in die periode echt meegemaakt wat voor fijn vangnet ik heb aan familie, vrienden en collega’s.

Toen kwam ik na een tijdje – terwijl ik er niet naar op zoek was – een heel speciaal iemand tegen. Het klikte meteen en het klikte enorm. Nu nog steeds: ik ben zo ontzettend dankbaar voor de fijne relatie die we hebben. Het is totaal anders dan ik ben gewend en juist daardoor voelt het als thuiskomen <3

Strand

Medio/eind 2015 begon ik echter steeds meer klachten te krijgen. Zowel fysiek als geestelijk. Ik realiseerde me dat ik mezelf eigenlijk geen rust had gegund dat jaar. In 2015 ben ik niet op vakantie geweest, terwijl ik normaal toch zeker 1 of 2 keer per jaar wegga. Ik merkte dat ik geen afstand meer kon nemen van mijn werk. Toen kreeg mijn vader een hartinfarct en daar ben ik zo ontzettend van geschrokken. Ineens word je met je neus op de feiten gedrukt. Ik heb het geluk dat mijn ouders eigenlijk nooit ziek zijn. En ineens wordt je dan geconfronteerd met het feit dat je ouders ook ziek kunnen worden en dat het zomaar ineens einde verhaal kan zijn. Dat heeft ook echt zijn tol geëist. Gelukkig gaat het met mijn paps nu weer veel beter en is hij aan het revalideren.

Ik voelde aan alles in me dat het de verkeerde kant op ging en dat ik echt wat rustiger aan moest doen. Als je mij een beetje kent, dan weet je dat dit voor mij ontzettend moeilijk is. Ik ben een perfectionist en toegeven dat iets niet lukt of dat ik iets niet kan, dat valt me heel erg zwaar. Toch heb ik besloten om dit op mijn werk aan te kaarten, voordat ik overspannen of met een burnout thuis zou komen te zitten. Daar heeft niemand immers iets aan. Gelukkig was mijn baas enorm begripvol en heb ik bepaalde werkzaamheden even laten liggen en wat tijd voor mezelf genomen. Ik ben wel gewoon blijven werken, maar heb me met name gefocust op de leuke dingen. Ook mocht ik iemand aannemen die een gedeelte van mijn dag-tot-dag werkzaamheden zou overnemen. Dat heeft echt ontzettend geholpen! Ik ben ontzettend blij dat ik er op tijd ben bij geweest. Nog steeds merk ik wel op sommige dagen dat het teveel wordt en dat ik even op de rem moet trappen.

Mijn fysieke klachten namen echter helaas niet af. Daarvoor zit ik nu in een traject via mijn huisarts. Ik heb 24 uur een bloeddrukmeter moeten dragen, want het blijkt dat mijn bloeddruk te hoog is (is al jaren zo) en nu blijkt dat ie ‘s nachts niet ver genoeg daalt. Daarvoor moet ik naar de internist. Ik heb er al jaren mee rond gelopen, maar nadat mijn vader in het ziekenhuis terecht kwam, vond ik toch echt dat ik er iets mee moest doen. Het zit in de familie namelijk. Daarnaast moet ik komende week naar de specialist voor mijn darmen, want mijn klachten worden eigenlijk steeds erger. Not fun. Oh, en uit bloedonderzoek blijkt dat ik een B12 tekort heb en daar moet ik 2 maanden lang wekelijkse injecties voor gaan krijgen. Ik hoop echt dat dit hele traject me gaat helpen om me weer goed te voelen.

Quote

Als ik niet lekker in mijn vel zit, dan let ik opeens niet meer zo goed op wat ik eet (lees: dan grijp ik veel sneller naar suiker). Ik heb me daar enorm schuldig over gevoeld, maar ik ben nu op het punt dat ik weer fris wil starten. Samen met mijn BFF gaan we onze eetpatronen (weer) omgooien. Dat betekent weer zoveel mogelijk clean eten en zo min mogelijk troep. Ik ga beginnen met mijn ontbijt om te gooien, vervolgens de lunchmomenten en daarna het avondeten. Ik ga niet weer cold turkey stoppen met alles, want dat heb ik 3 jaar geleden gedaan, maar dat is zwaar. Te zwaar nu. Dus, stapje voor stapje. Ik zal dit ook gaan bijhouden op de blog.

Over mijn blog gesproken: ik heb het afgelopen jaar niet de aandacht aan mijn blog kunnen geven die het verdient. Ook daar heb ik me vaak behoorlijk rot onder gevoeld, maar ik had echt teveel op mijn bordje dat ik de inspiratie en de tijd niet kon vinden om echt te bloggen. Dat moet anders en ik wil dat ook anders. Daarom ga ik in 2016 weer actief bloggen. Soms zal dat 3x per week zijn en soms 1x per week: het ligt aan de tijd (ik werk fulltime hiernaast) en de inspiratie die ik heb. Ik wil mezelf niet dwingen om een x aantal artikelen per week te schrijven, want dan voel ik die druk weer van ‘moeten’ en dat wil ik niet meer. Ik ben geen fulltime blogger, dus ik moet mijn tijd goed verdelen. Da’s best lastig soms, maar zeker niet onmogelijk 🙂

Moeten..moeten…moeten. Ik moest van mezelf altijd zoveel. Ik moest goed presteren op mijn werk. Ik moest een goede vriendin zijn, een goede dochter, een goede zus. Ik ben heel slecht in ‘nee’ zeggen, dus vaak zei ik ‘ja’ op iets, zonder echt bij mezelf na te gaan of ik dat wel wilde. Dat moet anders. Ik realiseer me nu dat ik niet alles kan en alles moet. Ik mag nee zeggen. Dat is 1 van mijn voornemens dit jaar: in mijn eigen kracht staan. Niet meer overal ‘ja’ op zeggen, maar eerst nadenken of ik dat wel wil en of het goed voelt. ‘Nee’ is immers ook een antwoord.

Quote1

Een ander voornemen wat ik heb dit jaar is op het gebied van food. Ik wil meer gaan werken met een weekplanning. Nu ga ik (of mijn vriend) iedere dag naar de supermarkt. Dat is veels te duur en als je met honger boodschappen gaat doen, dan weet je wat er gebeurd… de hele kar vol meuk die je helemaal niet nodig hebt. Ik kwam op Facebook laatst dit tegen: 40 Meals in 4 Hours. Dit houdt in dat je ongeveer 4 uur kwijt ben aan voorbereidingen, maar dat je dan 40 maaltijden hebt voorbereidt. Deze stop je allemaal in ziplock bags en stop je dan in de vriezer. Vervolgens hoef je die alleen nog maar in de slowcooker te doen en heb je ‘s avonds al je thuis komt het eten al klaar. Ideaal toch! Ook hierover zal ik gaan bloggen: ik ben heel erg benieuwd!

Het is een hele lap tekst geworden. Dankjewel als je het helemaal hebt gelezen! Heb jij goede (food)voornemens? Ik ben heel erg benieuwd!

liefs

 

 

Print Friendly