Vandaag is het weer tijd voor het maandelijkse artikel van Myra: zij schrijft 1 keer per maand een gastartikel over haar zoektocht naar de optimale combinatie van voeding en sport. Ze loopt minimaal 3 keer per week hard en eet geen vlees, zuivel, gist en geraffineerde suikers. Ze heeft mij nu al geïnspireerd om meer te gaan sporten!

Heel veel leesplezier!

HR

04-05-2014-JVF-rondje-Tilburg_985 (1)

Het zijn lastige dagen voor een suiker-mijdende hardloopster: Sint is nog maar net het land uit of de Kerstman staat alweer voor de deur met zijn lekkers. Toch is het mij gelukt om pakjesavond heelhuids door te komen en mij niet te laten verleiden tot het graaien in de schaal met kruidnootjes of de grote hoeveelheid chocola die ik van mijn werkgever had gekregen. Ik had een enorme stok achter de deur, want twee dagen na Sinterklaas liep ik mee met de Bruggenloop in Rotterdam. En 15 kilometer lopen met een lading suiker achter de kiezen, dat gaat deze dame niet lukken.

Het was koud en nat, die zevende december. Maar ook bij dergelijke omstandigheden is het van groot belang dat je voldoende drinkt onderweg. Ongemerkt transpireer je namelijk toch behoorlijk wat. Nu is het tijdens (grotere) evenementen gebruikelijk dat er onderweg drankposten staan. Meestal zijn die opgedeeld in een gedeelte waar je water krijgt en een gedeelte waar mensen klaar staan met een sportdrankje. Ik hoef natuurlijk niemand te vertellen dat ik dat sportdrankje categorisch aan mij voorbij laat gaan. Omdat het echter wel fijn is om je energie- en zoutvoorraad aan te vullen, heb ik altijd een eigen drankje bij me op de wat langere afstanden. Dat drankje bestaat uit Japanse groene thee, een scheutje diksap, een scheutje shoyu (Japanse sojasaus) en een natuurlijke sportdrank van Innerme (waarover een andere keer meer). Werkt voor mij als een tierelier.

Maar als je dan eenmaal over de finish komt, nat tot op het bot en daardoor snel afgekoeld, dan snak je naar iets warms. Gelukkig, de organisatie had daarin voorzien en aan het einde van het finishvak stonden vrijwilligers bekertjes warme thee  uit te delen. Helaas, in tegenstelling tot vorig jaar, was er deze keer al voor het inschenken suiker aan de thee toegevoegd. Waarschijnlijk met het idee dat de energievoorraad op deze manier goed aangevuld kan worden na het lopen. Na één slokje proefde ik het al en ik heb het bekertje dan ook helaas moeten leegkiepen. Geen warme thee voor mij dus.

Suiker in de thee

Jammer genoeg is dit niet de eerste keer dat ik meemaak dat  er thee met suiker wordt geschonken. Met de organisatie van de Midwintermarathon in Apeldoorn heb ik daarover begin dit jaar al een mailwisseling gevoerd. De reactie was dat de organisatie nog nooit eerder van iemand te horen had gekregen dat hij/zij die suiker geen goed idee vond. Een oplossing hadden ze daar overigens niet een, twee, drie, en ik ben bang dat die er ook niet snel gaat komen.

Tenzij er natuurlijk meer mensen zijn die aan de bel gaan trekken. Daarom heb ik toch maar weer een mail gestuurd naar de organisatie van de Bruggenloop. En daarom hoop ik dat andere hardlopers die ook liever suikerloos door het leven gaan eveneens een signaal zullen afgeven. Anders ben ik bang dat er tot in lengte der dagen koude douches in de vorm van warme thee zullen worden verstrekt.

Groetjes Myra

* bron foto: A Beautiful Mess

Print Friendly