Ik zit met een dilemma! Eerlijk is eerlijk…

Ik schaam me er een beetje voor om jullie te moeten vertellen dat ik de laatste weken erg veel moeite heb om suikervrij te eten. Qua avondeten is het de laatste tijd niet heel erg gelukt.
Maar dat kan ik natuurlijk niet verkopen als ik schrijf voor een site met de naam ‘Blij zonder suiker’.
Aan de andere kant ben ik ook gastblogger geworden om jullie te vertellen hoe het me vergaat om suikervrij te eten, en daar hoort dit nou eenmaal wel bij op dit moment.

Mijn mede-gastbloggers blijken hier ook moeite mee te hebben als ik hun blogs mag geloven.
Dat zorgt ervoor dat ik me hier iets minder alleen in voel staan.
Gek eigenlijk dat we allemaal zo voortvarend van start gingen, en nu toch allemaal een dipje hierin ervaren. Hoe zou dat toch komen?

Laten we het erop houden dat ik de laatste weken zwaar op de proef gesteld ben.

imagesRPWS6QSU

Een flinke luchtweginfectie nam enige weken geleden eerst een aantal dagen mijn stem weg en hield daarna nog weken aan waardoor ik ook een deel van mijn, nieuw verworven, energie miste.
Op mijn werk en privé beleef ik op dit moment een stressvolle periode, waardoor het me soms aan de tijd en aan de energie ontbreekt om gezond te koken, of om überhaupt te koken.
En wanneer ik dan geen eerder bereide maaltijd meer in mijn vriezer heb, dan gaat het mis.

Ook een paar etentjes buiten de deur hebben niet meegeholpen om mijn nieuwe routine er in te houden. Maar lekker was het wel! 🙂

Regelmatig krijg ik nog de vraag hoe het me vergaat om suikervrij te eten.
En zo vertelde ik laatst nog vol overtuiging tegen iemand, ‘nee hoor, als je eenmaal weet wat je wel en niet kan eten dan stelt het niet zoveel meer voor’. *Ahum*

Een nieuwe volger vroeg me: ‘Wat levert het je op?’

Het is goed om daar af en toe weer even bij stil te staan.

‘Voordat ik suikervrij ging eten had ik super veel last van hoofdpijn, er ging bijna geen dag voorbij zonder. En dan niet een beetje, maar zo erg dat ik er regelmatig scheel van zag, of echt niet meer normaal kon nadenken’.

Terwijl ik dit vertelde kwam ik tot de conclusie dat het de laatste maanden echt veel minder is geweest. ‘Zelfs de afgelopen hectische weken, ben ik qua hoofdpijn erg goed doorgekomen’ vertel ik, zelf ook enigszins verwonderd, terwijl ik in gedachten een vreugdedansje doe!
Daarbij ben ik echter één klein dingetje vergeten…Het afkloppen!!

‘Ai’, en dat blijk ik de volgende dag te moeten bekopen met flinke migraine.
Jammer, maar ik begrijp volkomen dat dit alsnog gebeurde.

Zij het door de toegenomen suikerconsumptie of zij het door de stress van de afgelopen weken. Wellicht een combinatie van beiden.

Dit was het laatste zetje wat ik nodig had om er vanaf deze week weer volop voor te gaan. Ik ben immers zelf degene die het knopje weer om moet zetten!

naamloos (6) (1)

‘Stick to the plan!’ is mijn motto van de komende weken dus.
En dan komt het vast weer helemaal goed.

Ik wens mijn mede-gastbloggers dan ook veel succes om de draad weer op te pakken.
Yes we can!

Groetjes Erdy

Print Friendly