Gelukkig, na de blog van Erdy gelezen te hebben, durf ik weer te schrijven. Het is denk ik iets meer dan 3 weken geleden sinds ik mijn laatste blog schreef.
De Foodbattle is klaar, de resultaten zijn nog niet bekend, maar voor mij was het gelukkig een bevestiging: ik gooi inderdaad weinig weg. In mijn laatste 2 weken zat wel een iets stijgende lijn, maar ik weet waar hem dat in zat, in afhaal-Chinees. Atjar zijn wij niet zo dol op, en satésaus vries ik nu eenmaal niet in…

Maar dan de suikers…

Ik deel dezelfde ervaring als Erdy. Een terugval. Ik was jarig met Pasen… Voor mijn verjaardag had ik verantwoorde taarten gebakken. Met kokosbloesemsuiker en zo. Ook deed ik minder (kokosbloesem)suiker door de slagroom. En dat alles viel reuze in de smaak. Voor het ‘gezellige’ op tafel kocht ik ook nog wat chocolade eitjes… Dat was het slechtste idee ooit. Want toen ze over waren zat er, met de Foodbattle nog in het achterhoofd, niets anders op dan ze op te eten. Gelukkig offerde mijn vriend zich op voor het 2e zakje eitjes, anders had ik die waarschijnlijk ook nog verorberd.

Screen-Shot-2014-07-06-at-9.34.39-AM

Een deel van mijn terugval kan ik verklaren. Dan ben ik een weekendje ‘weg’ met vriendinnen en wil ik hen niet tot last zijn door op de suikers te letten. Want vindt maar eens afbakbroodjes in de supermarkt zonder welke vorm van suiker dan ook. Als we dan uit eten gaan, dan vind ik het maar lastig als ik ga vragen of ze ook gerechten hebben zonder suiker, dextrose of wat dan ook.
Dat komt omdat ik uit vrije wil op die suikers let. Ik ben er niet allergisch voor of wat dan ook. Ik wil gewoon wat gezonder leven. Maar het moet wel leuk blijven, vind ik…

Bij de suikers vind ik dat het meest lastige. De gang naar de supermarkt zie ik met steeds meer tegenzin tegemoet. Een variant van een product vinden zonder suiker, dat gedoe met die pakjes nalezen. Ik heb namelijk het idee dat je het toch wel regelmatig moet checken, want voor je het weet wijzigt een fabrikant zijn recept. Zo met de afbakbroodjes van een zekere supermarkt. Ik weet zeker dat ze in mijn ‘beginperiode’ helemaal suikervrij waren. Nu zit er weer dextrose in. Vandaag in de supermarkt heb ik het nog een keer geprobeerd, maar bij mijn favoriete supermarkt is er maar weinig suikervrij brood. En bij de bakker in hetzelfde winkelcentrum ook al niet. Argh!!!

Vraag ik dan echt iets onmogelijks?

Dat suikers weren niet zo goed lukt, schrijf ik verder toe aan dat zwakke argument tijd en gemak… Ik heb heus niet altijd zelf tijd om 4 uur uit te trekken voor brood bakken. Soms kan ik dan naar vroeger verlangen. Naar de tijd dat de vrouw niet werkt en de hele dag voor het huishouden zorgt. Kijk dan heb ik de tijd om zelf mijn brood te bakken, gezonde muesli repen en/of heerlijk verantwoorde koeken te maken. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Soms vraag ik mezelf wel eens af: Waar is de compassie voor onszelf? Volgens mij zijn we best wel streng als we een keertje een terugval hebben… Wat zouden wij tegen een vriendin zeggen die in dezelfde situatie zit?
Juist: Het moet wel leuk blijven 😉 Dus: als het niet lukt, jammer. Volgende keer beter!
Let’s go for it!

Print Friendly