Vorige week bestelde ik een trail rugzak. Toen mijn bestelling arriveerde, vond ik in de verpakking ook een promotiepack met sportvoeding. Zakjes poeder waarmee je een energiedrankje kunt maken dat je tijdens het sporten voorziet van energie. Zoals altijd met onbekende voorverpakte voeding was mijn eerste actie het lezen van het etiket. En ja hoor: in de lange lijst met ingrediënten staan daar maltodextrine, fructose en aspartaam.  Drie keer suiker dus, in verschillende vormen.

trailrugzak

Nu weet ik op voorhand dat ik daar niet beter van ga lopen, integendeel. Deze sportvoeding zal bij mij op zijn minst slapte veroorzaken waardoor het lopen alleen maar moeizamer wordt. Mijn benen gaan zwaar aanvoelen en daarmee is het lastig vooruitkomen. Daarnaast weet ik dat ik ongeveer een week last zal houden van extreme vermoeidheid, naast allerlei andere, vage klachten, tot somberheid aan toe. Waarom wordt alle sporters dan zo gemakkelijk geadviseerd om bij grote inspanning dergelijke suikerrijke voeding te nemen? Het is toch ook mogelijk om je koolhydraten op een andere manier aan te vullen?

Zoeken naar een goed alternatief is echter als zoeken naar een speld in een hooiberg, heb ik gemerkt. Zoek je op ‘energie gels zonder suiker’, dan kom je hooguit terecht bij sportvoeding waarin kokosbloesemsuiker zit. De meningen over het ‘gezonde’ karakter daarvan lopen helaas uiteen. De een zegt dat het geen schommelingen teweegbrengt in je bloedsuikerspiegel, de ander beweert het tegendeel. Zelf heb ik het in elk geval nog niet aangedurfd om het aan den lijve te ondervinden, huiverig als ik ben voor een negatief effect. Maar als ik bedenk dat ook agavesiroop bij mij dezelfde gevolgen heeft als suiker, kan ik de uitkomst eigenlijk wel raden. Het blijft dus moeilijk om op mijn lange duurlopen iets mee te nemen waaruit ik daadwerkelijk de nodige energie haal om ook weer een beetje fit thuis te komen.

Een tijdje heb ik een soort zelfgemaakte granensmoothie meegenomen (havervlokken gekookt met water en wat banaan en een klein beetje rijststroop en zout). Het werkte prima, maar op een gegeven moment ging het mij tegenstaan.  Dus begon ik een zoektocht naar een vervanger.

Zo’n 1,5 jaar geleden stuitte ik op Innerme. Biologische sportvoeding zonder geraffineerde suikers. Het assortiment bestaat uit repen, gels en sportdrank. Het merk is opgericht door triathleet Dirk Baelus, die op zijn macrobiotisch voedingspatroon al behoorlijk indrukwekkende sportprestaties heeft neerzet. Teken dat het dus kán, sporten zonder suiker!

kaneel1

Als ik langer dan 10 kilometer ga lopen, pak ik één of meerdere repen mee. Er zit weliswaar behoorlijk wat rijststroop in deze repen, maar daarop reageert mijn lichaam (zeker tijdens het sporten, als je toch ook snelle suikers kunt gebruiken) vele malen beter dan op veel andere suikers. De drank van Innerme gebruik ik als basis voor mijn eigen sportdrankje.

Ik zou alleen best wat meer keus willen hebben in wat in mijn ogen gezonde sportvoeding is. Die zoektocht heeft tot nu toe niets opgeleverd. Dus als iemand tips heeft?

Print Friendly